Η ψυχαναλυτική θεωρία βασίζεται στην αρχή ότι ο ανθρώπινος ψυχισμός έχει συνειδητές και ασυνείδητες πτυχές και ότι οι παιδικές προσλαμβάνουσες και εμπειρίες επηρεάζουν τη διαμόρφωση της προσωπικής μας ταυτότητας μέσα στο χρόνο.​ Εξ αρχής η ψυχανάλυση προσδιορίστηκε ως απελευθερωτική διαδικασία. Στόχος της είναι η καλύτερη κατανόηση του εαυτού, η αντιμετώπιση του ψυχικού πόνου, η ψυχική ενδυνάμωση και εξέλιξη, η ενίσχυση της ικανότητας για συναισθηματικούς δεσμούς, η δημιουργικότητα.

​

Η ψυχαναλυτική θεραπεία απευθύνεται σε όλους τους ανθρώπους, σε άτοµα που αισθάνονται εγκλωβισµένα σε επαναλαµβανόµενα ψυχικά προβλήµατα, που στέκονται εµπόδιο στις δυνατότητές τους να νιώσουν ευτυχισµένοι µε τους συντρόφους, την οικογένεια και τους φίλους τους καθώς και επιτυχηµένοι και ικανοποιηµένοι στην εργασία τους και στην καθηµερινότητά τους. Τα άγχη, οι αναστολές και οι καταθλίψεις συνιστούν συχνά ενδείξεις εσωτερικών

συγκρούσεων. Και οι τελευταίες οδηγούν σε δυσκολίες στις σχέσεις και, όταν δεν αντιµετωπίζονται θεραπευτικά, µπορεί να έχουν σηµαντικές επιπτώσεις στις προσωπικές και τις επαγγελµατικές επιλογές. Οι ρίζες αυτών των προβληµάτων συχνά φθάνουν βαθύτερα απ’ όσο µπορεί να φθάσει η φυσιολογική επίγνωση, γι’ αυτό και αποδεικνύονται ανεπίλυτα χωρίς ψυχοθεραπεία.

​

Στη κλινική της διάσταση η ψυχανάλυση επεξεργάζεται ταυτόχρονα τα συνειδητά και τα ασυνείδητα βιώματα των θεραπευόμενων, όπως αυτά γίνονται αισθητά στο πλαίσιο της ψυχοθεραπευτικής συνεδρίας. Ως θεραπευτές κινούμαστε ανάμεσα στο παρόν και στο παρελθόν, δουλεύοντας με τον λόγο, το συναίσθημα, τη φαντασία και το όνειρο. Δεν στεκόμαστε μόνο στο σύμπτωμα, αλλά αναζητούμε τα νήματα που συνδέουν το εκάστοτε ψυχικό ζήτημα με το σύνολο της προσωπικής ιστορίας των ανθρώπων που αναζητούν τη συνδρομή μας. Είναι μια μοναδική συναισθηματική εμπειρία συνάντησης θεραπευόμενου και θεραπευτή, ένα ταξίδι αυτογνωσίας που περνά μέσα από τη θεραπευτική σχέση. Κάθε θεραπευτική σχέση είναι ξεχωριστή και ανεπανάληπτη. Στην ανάλυση έρχεται κανείς γιατί θέλει κάτι να απαλύνει, να καταλάβει και ν’ αλλάξει –στο προσωπικό, οικογενειακό, κοινωνικό ή επαγγελματικό πεδίο. Έρχεται γιατί υπάρχει μια ψυχική ανάγκη, ίσως αρχικά απροσδιόριστη, να νοηματοδοτήσει διαφορετικά τη ζωή του. ​Η συνοµιλία µε μια ψυχοθεραπεύτρια σε κλίµα ασφάλειας, θα οδηγήσει τον άνθρωπο να συνειδητοποιεί ολοένα και περισσότερο πτυχές του µέχρι πρότινος άγνωστου εσωτερικού του κόσµου ανακουφίζοντας έτσι τον ψυχικό του πόνο, προωθώντας την ανάπτυξη της προσωπικότητας του και παρέχοντας του συνειδητοποίηση που θα του ενδυναµώσει την αυτοπεποίθηση για να επιδιώξει τους στόχους του στη ζωή. Αυτές οι θετικές επιδράσεις θα διαρκούν και θα οδηγούν σε περαιτέρω ανάπτυξη πολύ µετά το τέλος της θεραπείας.